messe-kalenderHeb je activiteiten over het basisinkomen of die met de invoering van het basisinkomen te maken hebben, laat het weten, dan kunnen we je in de kalender vermelden. Huiskamerbijeenkomsten, debatten, voorlichtingssessies, vergaderingen, besprekingen, teambijeenkomsten, etc in Nederland en Belgie: https://basisinkomen.net/obi/hier-kun-je-een-evenement-insturen/
jan
26
vr
2018
Participatielezing: beperkingen van het denkvermogen en doenvermogen – Utrecht @ Ottone
jan 26 @ 14:30 – 16:00

Mark Bovens Bovens, hoogleraar Bestuurs- en Organisatiewetenschap aan de Universiteit Utrecht en lid van de
Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR),  houdt op vrijdagmiddag 26 januari vanaf 15.00 uur in Ottone te Utrecht de eerste Participatielezing met thema

Hoe kunnen we rekening kunnen houden met de beperkingen van het denkvermogen en doenvermogen van burgers?

Deze kennis is van belang voor basisinkomen, omdat zelfredzaamheid een zeer zwak punt is als het basisinkomen de nieuwe verzorgingsstaat wordt.

Uit het WRR-rapport  Weten is nog geen doen :
De Participatiesamenleving stelt hoge eisen aan de redzaamheid van burgers. Lang niet alle burgers zijn onder alle
omstandigheden hiertoe in staat. Er bestaat een behoorlijk verschil tussen wat van burgers wordt verwacht en wat zij
daadwerkelijk aankunnen. De groep voor wie de eisen soms te hoog gegrepen zijn, is niet beperkt tot een kleine groep ‘kwetsbaren’ zoals mensen met een laag IQ. Ook mensen met een goede opleiding en een goede maatschappelijke positie kunnen in situaties verzeild raken waarin hun redzaamheid ontoereikend is, zeker op momenten dat het leven tegenzit. Dat is niet omdat hun intelligentie of kennis tekortschiet, maar omdat er een beroep wordt gedaan op allerlei andere mentale vermogens, zoals het vermogen om in actie te komen, om het hoofd voldoende koel te houden, en om vast te houden aan goede voornemens.

Een ander beleidsperspectief
Hoe kunnen we daar realistisch mee omgaan? Aan de hand van concrete voorbeelden zal Bovens ingaan op de vraag wat dit betekent voor de voorbereiding, inhoud en uitvoering van beleid. Wat voor geslaagde voorbeelden zijn er om mensen met schulden bij te staan? En wat maakt die succesvol? Wat kunnen andere overheidsinstellingen leren van experimenten bij de Belastingdienst, DUO en zorgverzekeraar CZ? Hoe kan een wijkteam of sociaal werker de mentale lasten voor cliënten zo laag mogelijk houden? Hoe zou de aanbeveling van de WRR om het ‘beroep op de zelfcontrole te verminderen’ uitpakken bij de inrichting van de omgeving en voorzieningen? Kortom, wat betekent dit belang-wekkende WRR-rapport voor het sociaal domein?

meer op
https://www.socialevraagstukken.nl/aankondigingen/eerste-participatielezing- door-mark- bovens/

 

Dokter Jekyll & mister Hyde
Uit bovenstaande tekst maak ik op dat het kabinetsbeleid een Participatiesamenleving heeft
voortgebracht die dusdanig hoge eisen aan de bevolking stelt dat niet alleen een kleine groep
“kwetsbaren”, maar ook mensen met een goede opleiding en een goede maatschappelijke positie in
situaties verzeild kunnen raken waarin hun redzaamheid ontoereikend is, omdat er een beroep wordt
gedaan op mentale vermogens zoals het vermogen om in actie te komen, om het hoofd voldoende koel
te houden en om vast te houden aan goede voornemens.

Maar waar haalt de regering de moed vandaan om zulke hoge eisen te stellen aan de bevolking? Is het
in een democratische rechtsstaat niet juist gegeven aan de burger om eisen te stellen aan de overheid?
Daar zit ‘em de kneep!

De overheid heeft als een dokter Jekyll het volk opgezadeld met een “ mister Hyde” en moet nu
proberen de mentale lasten voor de cliënten zo laag mogelijk te houden.
Wat leert ons dit?

Het is beter te voorkomen dan te genezen. Met de invoering van een Universeel Basisinkomen (UBI)
hadden de burgers zichzelf kunnen redden omdat zij dan over voldoende geld zouden kunnen
beschikken voor een onbekommerd bestaan. Maar die maatregel stelt hoge eisen aan het kabinet. Te
hoog misschien? Daadkracht en hart voor de medemens. Is dat teveel gevraagd?
Het thema van de lezing had eerder moeten luiden: “Hoe kunnen we rekening houden met de
beperkingen van het denk en doevermogen van onze overheid?”

Amersfoort, 13 januari 2018.
Joop Böhm.